Voor het pastoraat zijn WhatsApp en Instagram zeer geschikt
Sociale media helpen je als pastor om in contact te komen met jongeren. En ook met elkaar doorpraten gaat heel goed via WhatsApp.
Als zuurdesem hebben de sociale media een weg gevonden in de maatschappij. Nagenoeg alles is ervan doordrongen. Een wereld zonder WhatsApp, Instagram, Snapchat, Facebook en Twitter is niet meer voor te stellen.
Wanneer ik wereld zeg, bedoel ik dit ook. Over heel het rond van de aarde wordt gebruikgemaakt van sociale media.
Wat ook over heel de wereld is aan te treffen, is de kerk. De vraag is wat de wereldwijde kerk met de sociale media doet. In veel gevallen is dat niets en dat is een gemiste kans.
Onder andere voor het pastoraat zijn de sociale media een probaat middel. Dit lijkt tegenstrijdig. Pastoraat kennen we als een face-to-facegesprek en de sociale media zijn het tegenovergestelde hiervan. Maar wanneer we dit denken, dan vergissen we ons.
Neem Facebook. Vooral dertigplussers komen we op dit medium tegen. Ze delen met foto’s allerlei zaken uit hun leven. Dat is ook kenmerkend voor een huisbezoek.
Op Facebook kan op het geplaatste bericht gereageerd worden, ook via een persoonlijk bericht, dat niet door anderen gelezen kan worden. Zo kan zich een gesprek ontspinnen, maar ook een afspraak gemaakt worden.
Het bericht kan ook dienen als bron van informatie voorafgaande aan een huisbezoek.
Als het om jongvolwassenen gaat, is WhatsApp een goed middel. Op Facebook zitten ze niet en e-mail lezen ze bijna niet, maar via WhatsApp is het eenvoudig om met hen te communiceren. Even iets doorspreken. Even vragen hoe het gaat. Een afspraak maken. Ideaal om pastoraat vorm te geven. Maar ook om hele gesprekken te voeren. Dit betekent niet dat een lijfelijke ontmoeting niet meer plaatsvindt. WhatsApp komt niet in plaats daarvan. Precies zoals gedrukte preken niet in plaats komen van de kerkdienst.
Instagram lijkt voor het pastoraat op het eerste gezicht minder geschikt. Evenals Facebook heeft het – naast liken – ook de functie om te reageren, maar dit kan niet, zoals bij Messenger van Facebook, via een persoonlijk bericht. Maar het volgen van vooral jongeren op Instagram geeft wel de mogelijkheid betrokken te zijn bij hun leven. Die informatie kan bijdragen aan de invulling van de catechese en de prediking. Maar ook van het pastoraat, door tijdens een ontmoeting aan te haken bij een foto of filmpje dat gepost is.
De sociale media zijn zo een uitstekend middel om te gebruiken in het pastorale werk in de gemeente. Maar pas tegelijk op voor de zuurdesem van de sociale media, wanneer dit het instrumentele overstijgt.
De sociale media zijn niet het verlossende middel, maar ze kunnen zeker bijdragen. Een gesprek kan de diepte in gaan en hoeft niet aan de oppervlakte te blijven.
Maar wanneer een ontmoeting mogelijk is, dan zal de vraag om een afspraak te maken en door te praten, als eerste geappt moeten worden.
Opiniestuk is geplaatst in het Nederlands Dagblad op 8 april
Interview hierover op Groot Nieuws Radio op 10 april
Wij begonnen de dag met een rondleiding door de stad aan de hand van een gids. Een grote bijzonderheid in Erfurt is de Krämerbrucke. Een brug over de rivier de Gera die bebouwd en bewoond is. Maar ook verder kent Erfurt vele mooie panden uit een ver verleden. Al is niet alles bewaard. Door bombardementen in 1944 zijn de oude universtiteit, waar Luther studeerde en de Barfusserkirche, waar Luther predikte, verdwenen.
Na de rondleiding was een ieder vrij om te lunchen en rond te wandelen. Maar om 13:30 uur verzamelen bij het Rathaus. Vandaar wandelden we naar het Augustinerklooster, waar we een rondleiding kregen in het gebouw waar Luther als monnik vertoefde en streed met de vraag hoe vind ik een genadig God. Telkens was zijn ervaring dat hij niet rechtvaardig voor God kon worden. De rondleiding gaf zo een goed beeld van het kloosterleven en van Luthers’ worsteling.
Na de rondleiding was iedereen vrij tot 16:00 uur. Het was verzamelen bij de bus voor een rit naar Stotternheim. Daar staat een steen als herinnering aan het onweer en waardoor Luther het klooster inging. Na een fotoreportage in een veld met koolzaad. Was het tijd om naar het hotel te gaan. Om 18:30 uur diner.
Terwijl de deelnemers om 07:00 uur verwacht werden bij de Rank, waren de meesten er al voor zevenen. In de Rank zijn we begonnen met het gedicht Op reis van Nel Hoogendorp en hebben we in gebed een zegen gevraagd over de reis en voor de thuisblijvers.
De reis bracht ons via Mansfeld naar Halle. Maar allereerst waren er twee tussenstops. De eerste vlak bij de Duitse grens in Babberich met koffie en cake. De tweede bij een wegrestaurant tussen Dortmund en Kassel. Hier werd de lunch gebruikt.
Om iets voor half vier arriveerden we in Mansfeld. Hier woonde de jonge Luther van 1484-1497. In 1490 ging hij hier naar de Latijnse school. Deze school staat vlak bij de kerk. Hier hangt normaliter een schilderij uit 1540 waarop hij helemaal afgebeeld staat. Dit is de enige schilderij waar hij zo op staat. Andere schilderijen zijn borstbeelden. Alleen de kerk wordt gerestaureerd en het schilderij hing er helaas niet.
afgebeeld is. Op de voorkant als jongen van 14 die Mansfeld verlaat om in Eisenach naar school te gaan. Op de zijkanten afbeeldingen van het aanslaan van de 95 stellingen op de deur van de Slotkerk en zijn verdediging op de Rijksdag in Worms uit 1521. De fontein is uit 1913.
wachtte ons een diner, een avondsluiting en voor de meesten onder ons een kort avondbezoek aan het oude stadscentrum van Halle. Het vervoer was met de tram en dit gaf behoorlijk wat hilariteit.
Om half negen stonden de eerste koffers in de bus. Na twee nachten verbleven te hebben in Halle verlaten we dit hotel. Onderweg naar het hotel in Bad Langensalza doen we Eisleben en Eisenach aan.
Op 19 februari is het lichaam van Luther in de kerk opgebaard en is er een rouwdienst gehouden voordat het gestorven lichaam via Halle naar Wittenberg werd gebracht.
Om elf uur werden wij verwacht in de Petri en Paulikirche. Voorafgaand is gevraagd of we wel het geboortehuis in mochten. Die toezegging kwam er. Om half twaalf konden we daar naar binnen. Het werd een bezoek van 40 minuten en om 12:15 reden we naar Eisenach. Naar de Wartburg.
Onderweg hebben we geluncht. Deze keer met twee broodjes met ham of kaas die door de chauffeur Johan Bok gereed gemaakt waren terwijl wij door Eisleben gingen. Het was een heerlijke lunch.
De Wartburg staat helemaal in het teken van 500 jaar reformatie. Er was naast de normale rondgang een bijzondere tentoonstelling over Luther. Vele originele boeken en schilderijen waren tentoongesteld. We zijn de burcht doorgegaan met me hulp van een audioguide. maar eerst moesten we omhoog. Lopen of met een busje.
Indrukwekkend is voor al de Elizabeth zaal. Maar vanzelfsprekend had de kamer van Luther ook onze maximale aandacht. Al met al was iedereen zeer content met het bezoek aan de Wartburg.